تبليغاتX
دنیای بی آرزو

دنیای بی آرزو

 

 

سلام به همه دوستانی که زمانی مشوقم در این راه بودند

 

از همه ممنونم مدتی هست که حوصله قبل رواز دست دادم

نمیدونم اگه شاید مثل قبل تشویقم کنید بیام.

منتظر نظرات پرمهر تون هستم.

ضمنا انتقاد روهم میپذیرم.

 

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388 ساعت 16:59 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

خدا عالم است

 

خیلی از مواقع از خودم میپرسم مگر چه کردم که سزاوار چنین سرنوشتی هستم؟

یا چراخداوندمرا به این بلا دچارکرد؟

اینهاجملاتی هستند که مواقعی ازخود می پرسیم که دچار مشکل شده ایم.

ولی علت  وحکمتی وجود دارد که میتوانید ازطریق مثال زیر آنرا درک کنید.

روزی  دخترجوانی به سراغ مادرش رفت وشروع به دردل کرد.

ابتداازردشدن دریکی ازامتحانات حرف زد بعد گفت که دوست صمیمی اش به شهردیگری

نقل مکان کرده وخلاصه از زمین و زمان گله کرد و بربخت بدخودلعنت فرستاد.

مادر که مشغول پختن کیک بودروبه دخترش کردو گفت:

مایلی یک تیکه کیک بخوری؟

دختر جوان با خوشحالی گفت:

بله مادر من عاشق کیک های شما هستم.

مادرگفت : بیاابتداکمی روغن مایع بخور

دخترباتعجب گفت: اه ...    نفرت آور است.

مادرگفت : نظرت درموردخوردن چندعددتخم مرغ خام چطوراست؟

دختردوباره با نفرت ازمادر روبرگرداند و حیرت کرد.

دختر که یکه ازکارمادر خورده بود گفت : اینها چه چیزهای تهوع آوری هستند

که تعارف میکنی؟

مادرپاسخ داد که بله همانطورکه میدانی اینها تک تک قابل خوردن نیستند

ولی وقتی آنهارادرست کنار هم بچینی یک کیک لذیذ شکل می گیرد

حکمت خداوند نیزبه همین شکل است. بسیاری ازمواقع از خود می پرسیم:

که چراخداوندمارا بامشکلات مواجه کرده است؟

ولی خداوند خود بهتر ازما به همه چیز عالم است.

وقتی با نظم و ترتیب خاص و ویژه خودهمه  چیز را درکنارهم قرارمیدهد

همیشه میتواند بهترینها رابرای بندگان خود رقم بزند.

فقط بایدبه  خداونداعتمادوایمان داشت وبه اوتوکل کردتاخودش آنچه را که به

 صلاح ماست برایمان رقم بزند.

 

 

                          

 

                  وقتی که درکوچه های او

                     قدم میزنم

           اومرامی بیند بیشترازهمیشه

                       به من نزدیک میشود

                  نزدیکتر ازهمیشه

                       مرامی پذیرد

                        باطهارت

                 پاکتر ازهمیشه

        درکوچه های او هوا معطر و پاک است

                           ومن ریه هایم را

                   باتنفس هوای پاک عشق

             زیر آسمان فطرت پرمیکنم

 

              همه آرزوهایم را

               همچون مشتی خاک

            به دست بادمی سپارم

              و رگهای سبزم رابه

               ریحان های بلند گره میزنم

          من کوزه های خالی آبم را

           از اشکهای باران پرمیکنم

             و آنگاه که در عبادت او گم میشوم

         قلبم چون حنجره چکاوکی می تپد

                  واشکهایم به شوق دیدنش جاری

          من درشبانه روز

                  بارها وبارها

                  ازکوچه کائنات عبورمیکنم

         واو رامی بینم

                   میبینم.....

             باچشم دل.

 

 

 

      

                   

 

 

                                            

 

                 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه یکم بهمن 1387 ساعت 8:52 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

ابتدا مشکل خودراحل کنیدبعدبه حل مشکل دیگران فکر کنید.

 

دردهکده ای حکیمی زندگی میکردکه همه اهالی برای رفع

مشکلاتشان به اومراجعه میکردند.

خانواده ای میخواستندمشکل پسرشان رااز طریق آن حکیم حل کنند

پسر اعتیاد شدیدی به خوردن شکلات داشت وروزبه روز ازوزن معمول

پا فراترمیگذاشت.

والدین نگران چندین بار به حکیم مراجعه و نتیجه ای نگرفته بودند.

برای بارآخرنزدحکیم رفتندومشکل راگفتند حکیم به فکرفرورفت

ودقایقی طولانی سکوت کرد.

سپس به آنان گفت یکماه دیگر نزدمن بیایید. والدین متعجب

حرفی نزدند که مبادا توهینی شود اما سابقه نداشت که حکیم

راه حل فوری ارائه ندهد. شرط اورا پذیرفتند ویکماه بعدبه او

مراجعه کردند. حکیم فورا دست بکار شدوبرنامه ای طراحی وبه

پسرداد تاسریع براعتیادش غلبه کند.

پدرومادربسیارخوشحال بودندوبعداز تشکر ازحکیم سوال کردند

ما درطی این یکماه بارهامراجعه کردیم وشما راه حلی ارائه ندادید

علتش چه بود؟

حکیم گفت تا قبل از این من خود این مشکل را داشتم که لازم بود ابتدا

مشکل خود راحل میکردم و سپس مشکل پسرتان را.

 

 

                           

 

اگرچشمان دریا آسمانیست

اگر آوازبلبل زعفرانیست

اگررنگ سکوتم ارغوانیست

اگر این برکه غرق مهربانیست

اگر برگل چکاوک لانه کرده است

ستاره زلف شب راشانه کرده است

اگر شب عاشق اندوه ماه است

اگرروی نبودن ها سیاه است

بدان تنها دلیلش بودن توست

به عمر لحظه هاافزودن توست

تو درسوسوی چشمانم نهانی

نمی بارم که دردم راندانی

تورا بر بال رویامی نشانم

شبم راتا سپیده می رسانم

ببین شعرم به رنگ انتظار است

بمان قلبم برایت بیقرار است

غم ازعطرحضورت بیقرار است

کنارت فصل پاییزم بهار است

 

 

                                

 

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه یکم دی 1387 ساعت 18:10 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

به عشق باید پرو بال داد.

روزگاری دختری تنها درجنگلی زندگی میکرد که درنهایت درماندگی به دنبال عشق بود.

روزی درحالیکه درجنگل قدم میزد دو پرنده آوازه خوان نیمه جان را پیدا کرد که از گرسنگی

به شدت ضعیف شده ودرحال مرگ بودند. دخترک پرنده هارا به خانه اش بردو آنها راداخل

قفسی بزرگ قرارداد.

سپس با عشق ومحبت برایشان دانه و آب ریخت وپرندگان ازطریق دانه خوردن روز به روز

قویتر شدند آنهابه جبران محبت دخترک هرصبح آوازی فوق العاده وگوش نواز سرمیدادند

وروزاو راشاد میکردند. دخترک نیز روز به روزعلاقه بیشتری به پرندگان پیدا میکرد

و به وجود آنان وابسته میشد.

او هرگزنمیتوانست دوری آنهارا تحمل کندومیخواست تاابد صدای آوازآن دوگوشهایش را

نوازش دهد.

روزی دخترک پس ازدانه ریختن داخل قفس فراموش کرددرقفس راببندد پرنده بزرگتر

وقویتر ازفرصت استفاده کرد و ازقفس گریخت درحالیکه پرنده بالای سر دخترک

پروازمیکرد دختربانگرانی اورانگاه میکرد ودل توی دلش نبود.

دخترک ازاندیشه فرار پرنده وازدست دادن همیشگی آن آنچنان نگران ووحشت زده شده بود

که وقتی پرنده دوباره به اونزدیک شد دخترک باتمام قدرت خود بالاپرید وآنراداخل مشت خود

گرفت.

او از ترس ازدست دادن پرنده محکم اورادردست گرفته بودودرهمان حال از بدست آوردن

دوباره آن قلبش ازخوشحالی می تپید.ناگهان احساس کرد که پرنده دردستش حرکت نمی کند

درکمال تعجب دستش رابازکرد ومتوجه شد پرنده به علت فشار بیش از حد دست او مرده است

عشق مفرط او به پرنده باعث مرگش شده بود.

درهمان حال دخترک متوجه شد که پرنده دیگردیوانه وارداخل قفس پروبال میزندومی خواهد

ازداخل قفس آزادشود.

دخترک که ازفرط غم واندوه بابت ازدست دادن پرنده دیگردیوانه شده بود فورا به سراغ قفس

رفت ودرآن راباز کرد تا پرنده اسیربه هرکجا که میخواهد پروازکند.او دیگر نگران ازدست دادن

اونبود. فقط میخواست پرنده بازمانده خوشحال شود.

 

پرنده پس از آزادشدن ابتداکمی درهوا پروازکرد وناگهان به دخترنزدیک شد و روی 

شانه هایش نشست.او برگشته بودکه شیرین ترین آوازش رابرای دخترسردهد.

دخترک از این آوازشیرین درس ارزشمندی گرفت.

آری....

 

سریعترین شیوه برای ازدست دادن عشق این است که بیش ازحد آنرامحکم نگهدارید

ودرجهت حفظ کردنش خودرابه آب وآتش بزنید درحالیکه بهترین شیوه برای حفظ عشق

بال و پردادن به آن است.

 

 

                 

 

چه ساده مینشینی  برقرارنیمکت چوبی

چه راحت می نشانی برخطوط چهره ات خوبی

همانجایی که دزدانه نگاهم تارمی بندد

همانجایی که بر احساس من صدنقش می کوبی

 

 

                

           

 

 

               

 

 

 

نوشته شده در جمعه یکم آذر 1387 ساعت 6:56 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

فرزندم عشق من به تو رایگان است

 

پسر بچه ای به سراغ مادرش رفت که درآشپزخانه مشغول درست کردن شام بود و یادداشتی را

به او داد که خودش نوشته بود:

بابت هرس کردن علفهای باغچه : پنج دلار

بابت نظافت اتاقم هرهفته :یک دلار

بابت نگهداری و مراقبت ازبرادرکوچکم درزمانی که شمابه خریدرفته بودید : بیست وپنج سنت

بابت خریدازفروشگاه : پنجاه سنت

بابت بردن آشغالها به کوچه : یک دلار

بابت گرفتن نمره بیست و کارت صد آفرین : پنج دلار

بابت نظافت و شستشوی حیاط : دودلار

جمع کل: ۷۵/۱۴دلار

 

مادر پس ازدیدن یادداشت پسرش نگاهی به او انداخت و پسرک به خوبی احساس کرد که

خاطرات دور به ذهن مادرش هجوم آورده اند.

مادر قلم را برداشت و پشت کاغذ پسرش چیزهایی یادداشت کرد و آن را به دست پسرداد.

یادداشت مادر بدین مضمون بود :

بابت نه ماهی که داخل شکمم رشد میکردی و حملت میکردم : رایگان

بابت تمام شبهایی که درکنار بسترت بی خوابی میکشیدم و از تو پرستاری میکردم و برای

سلامتی ات دعامیکردم : رایگان

بابت همه سختیهایی که بابت تومتحمل میشدم وتمام اشکهایی که طی این همه سال  به خاطر تو

ریخته ام : رایگان

بابت تمام شبهایی که به خاطر  نگرانیهاومشکلات تو تاصبح پلک به هم نزدم : رایگان

بابت تمام لباسها غذاها و اسباب بازی ها یی  که برایت خریده ام و حتی پاک کردن بینی ات:

رایگان.

پسرم وقتی همه این مخارج راباهم جمع کنی قیمت و جمع کل عشق من به تو مشخص

میشود:

رایگان.

وقتی پسرخواندن یادداشت مادرش را به پایان رساند اشک در چشمانش حلقه زده بود.

مستقیم به چشمان مادرش خیره شد وگفت :

مامان خیلی  دوستت دارم .

وبعد قلم رابرداشت و باحروف درشت زیر یادداشتش نوشت :

 

                        کامل پرداخت شد .

 

                     

                        

  وقتی بغضم شکسته شدو نفسهایم غرق شد

در اندوه بی تابی فقط سکوت با من بود.

گاهگاهی که تنم خسته از لحظه ها

بسوی تلخ ترین مرداب زندگی کشیده میشد

شبهایی که بالشم خیس میشد از اشک شبانه و حسرت

فقط سکوت بامن بود.

دیری است که بادردخود هم آشیان شده ام

و هنوز سکوت با من است.

کاش به جای عشق

بر سکوت عاشق بودم.

 

 

 

                       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه یکم آبان 1387 ساعت 10:35 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

قلبی به وسعت یک دریا

 

روزی بسیارگرم تابستانی بود. همه به دنبال گوشه ای دنج و خنک بودند تا

کمی آرامش پیداکنندازاین روبستنی فروشها روزی بسیار پرکارراپشت سر

میگذاشتند.دختر بچه ای فقیر درحالیکه سکه ای را محکم در دست گرفته

بودواردمغازه بستنی فروشی شد.ولی قبل ازآنکه بتواند حرفی بزند

فروشنده با لحنی تنداز او خواست که ازمغازه بیرون برود و به تابلویی

که جلوی درمغازه نصب شده بود نگاهی بیاندازد.

دخترک با سری پایین  افکنده و دلی غمگین از مغازه  بیرون رفت

و به تابلوی ((پا برهنه واردنشوید)) نگاه کرد.

خانواده اش آنقدرفقیر بودند که پولی برای خریدن کفش دخترشان نداشتند.

دل دخترک برای خوردن یک بستنی خنک وخوشمزه لک زده بود.

همان موقع مردی درشت اندام و قد بلند پشت سر دخترک ازمغازه خارج

شد .حالا اشک درچشمان دخترک حلقه زده بودواو آرام آرام ازمغازه

دورترمیشد.همان موقع مرد درشت اندام دخترک را صدا زد.

سپس روی جدول کنارخیابان نشست کفشهای بزرگش را از پا درآورد

و درحالیکه آنها رامقابل دخترک میگذاشت  گفت:

میدانم که راه رفتن با این کفشهای بزرگ برایت دشواراست ولی اگرکمی

آهسته راه بروی و پاهایت رابکشی میتوانی داخل مغازه شوی و بستنی

دلخواهت رابخری.

بعد دخترک رابلند کردو پاهایش راداخل آن کفشهای بزرگ قراردادوگفت:

من میخواهم پا برهنه اینجابنشینم  وبستنی ام رابخورم. نگران من نباش.

 

وقتی دخترک با دنیایی ازشادمانی واردمغازه بستنی فروشی شد 

وبستنی مورد نظرش را خریدومشغول خوردن شد چشمانش آنچنان

برق میزدندکه انگارخورشیدی درآنها طلوع کرده بود.

دخترک با خود فکرکرد:

او مردی قدبلندودرشت اندام بود که شکم و کفش هایی بزرگ داشت

ولی قلبش به وسعت یک دنیا وسیع و بزرگ بود.

 

 

 

 

 

 

 شبانگاهان که تو رایافتم

سوسوی اشک چشمانت را ندیدم

ولی درسپیده دم تنهاییم

طلوع عشق اساطیری ات

مرهم درد کهنه ام شد

و آن قطره اشک مرواریدی

در وجودم

حال که سالها میگذرد

من عشق را

سایبان افق تنهاییم کرده ام

ودرپیچ وخم جاده ها

بایاد توقدم برمیدارم

تو مالک تنهایی منی.

 

 

 

           

    

 

  

 

 

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه یکم مهر 1387 ساعت 10:13 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

برای همه دعاکنید...

دریک روز طوفانی یک کشتی تفریحی در دریا غرق شدو فقط دومرد از آن

سانحه جان سالم به در بردند.

آن دو سوار برقایق نجات کوچکی شدند و موفق شدندکه به به جزیره ای

خشک و متروکه خود را برسانند.

دومرد بازمانده که نمیدانستند در جزیره متروکه برای حفظ بقا چه بکنند

تصمیم گرفتند به درگاه خداوند دعاکنند.

آن دو برای اینکه مشخص کنند دعاهای کدام یک برآورده میشود تصمیم

گرفتندتا راه خودرا ازهم جدا کنند ودردوسمت جزیره باشند.

اولین دعایشان برای یافتن غذا بود.

صبح روز بعد مرداول درقلمرو خود یک درخت میوه را پیداکرد و توانست

با خوردن میوه های درخت شکم خودرا سیر کند.

ولی قلمرو مرد دوم خالی باقی مانده بود.

پس از یک هفته مرد اول که احساس تنهایی میکرد دعاکرد که خداوند

همسری برایش بفرستد. روز بعدکشتی دیگری در دریا غرق شدوتنها

زنی که از آن سانحه جان سالم به در برده بود شنا کنان به قلمرو مرد اول

آمد. ولی در قلمرو مرد دوم چیزی نبود.

مرداول برای داشتن خانه لباس و غذای بیشتر دعا کرد.

روز بعد انگار که معجزه رخ داده باشد  همه دعاهایش برآورده شده بود.

ولی باز هم مرد دوم چیزی به دست نیاورده بود.

سرانجام مرد اول دعا کرد  که یک کشتی به جزیره برسد تا بتواند

با همسرش جزیره را ترک کنند.

 

صبح روز بعد یک کشتی در قلمرو او لنگر انداخته بود. مرد اول همراه

همسرش قدم به داخل کشتی گذاشت. او توجهی به مرد دوم

نداشت چون تصور میکرد که به این علت دعاهای او برآورده نشده

که او ارزشی نداشته است.

درست وقتی مرد اول قصد داشت  همراه همسرش با کشتی جزیره را ترک

کند صدایی را شنید که پرسید:

چرا رفیقت را درجزیره به حال خود رها کردی و او را تنها میگذاری؟

مرد اول پاسخ داد:

چون نعمتهایی که بدست آورده ام فقط متعلق به من هستند زیرا دعاهای

من برآورده شده اند نه دعاهای او.

ناگهان در سر خود صداهایی شنید که به او نهیب میزد:

تو در اشتباه هستی. دوست تو فقط یک دعا کرد که اگر به خاطردعای او

نبود دعاهای تو مستجاب نمیشدند.

مرداول حیرت زده پرسید: چه دعایی کرد؟

چرا من به او مدیون هستم؟

صدا در سرش به اوگفت:

او دعاکردکه همه دعاهای تو مستجاب شوند.

 

همانطور که از این داستان مشخص است نعمت هایی که داریم ثمره

دعاهای ما به تنهایی نیستند بلکه ثمره دعاهایی هستند که عزیزانمان

میکنند.

 

      حضرت محمد(ص) فرموده اند:

 

وقتی دعامیکنید برای همه بندگان خدا دعاکنید. چنین دعاهایی مستجاب

                              میشوند.

 

 

 

 

 

 

 

به آسمان بنگر و ببین که چگونه ابرهااین سو وآن سو میروند

تا بر لبهای تشنه عاشقان ببارند.

بنگر که چگونه یکدیگر رادرراه می بینند و برلبان یکدیگر

بوسه میزنندو جهان از برق بوسه هایشان به شوق می آید

وخورشید به خلوتی میرود تا بغض تنهاییش را بشکند.....

 

 

                     

 

 

نوشته شده در جمعه هشتم شهریور 1387 ساعت 17:29 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

کاری ارزشمند

وقتی سربازجنگ جهانی اول زخمی شدن دوست صمیمی خودرا درمیدان

جنگ دید وحشتی عمیق وشدید بر وجودش مستولی گشت. دوستش در

مکانی خطرناک زخمی شده بودکه هر لحظه آتش بی امان دشمن آنجا را

مورد حمله قرار میداد. با این حال سربازشجاع و وفادار از فرمانده خود اجازه

خواست تابه آن مکان برود و دوستش را به داخل سنگر بیاورد.

فرمانده به او گفت میل خودت است ولی به نظر من رفتنت به آن نقطه

خطرناک ارزشی ندارد. شاید دوستت تا الان مرده باشدو به این شکل

فقط جان خودت را به خطر می اندازی.

ولی سربازوفادار بدون توصیه به فرمانده اش بسوی دوستش حرکت کرد.

او بنحو معجزه آسایی موفق شد خودرا به دوست زخمی خودش برساند

و باهر سختی که بود اورا روی دوشش گذاشت و همراه جسم زخمی

دوستش به سنگر بازگشت.

وقتی هردو کف زمین غلتیدند فرمانده نگاهی به دوست زخمی انداخت

و بعدنگاه پرمحبتی به سرباز وفادار انداخت و گفت:

به تو گفتم که این کار ارزش نداشت.

دوستت جان باخته و تو هم به شدت مجروح شده ای.

سرباز نگاهی به فرمانده اش انداخت و گفت:

نه قربان این کار بسیار ارزشمند بود که باید انجام میدادم.

فرمانده با شگفتی پرسید:منظورت از کار ارزشمند چیست؟ دوستت مرده

است.

سرباز گفت: بله قربان ولی باید به کمکش میرفتم و به این دلیل میگویم

ارزشش را داشت چون وقتی به او رسیدم هنوز زنده بود و با لحنی

رضایتمندانه بادیدنم گفت: جیم.....اطمینان داشتم که  به کمکم میایی

ازتومتشکرم......))

 

درزندگی اوقاتی پیش میایند که ارزشمند بودن یانبودن یک عمل بستگی به

دیدگاه شما وطرزتفکرتان دارد. پس با بکاربستن همه جرات و شهامتتان

کاری را انجام دهیدکه قلبتان به شما میگوید تابعدا دچارندامت و پشیمانی

نشوید.

به امید آنکه همه شما ازموهبت دوستی واقعی بهره مند گردید.

دوست واقعی آنست که وقتی همه دنیا ازشما رو برمیگردانند و تنهایتان

میگذارند درکنار شما باقی می ماند.

 

 

 

 

                                             

 

 

   عمیق و پاک و با احساس  

           توهمچون آب دریایی

میان قلعه سرد و سیاه ناامیدیها

          نویدروشنی بخش خیال سبز فردایی

 

سرودمهربان چشمه سارانی

          شکوه رنگ رنگ خوشه زارانی

     

تو همچون غنچه ای اما فریباتر

       که در شبهای تارم میشوی اختر

 خیال عطر رویت میشود درسینه ام جاری

 و جان را میبرد تا شهر بیداری.........

 

 

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه یکم مرداد 1387 ساعت 12:20 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

هرگز ناامید نشوید.

 

روزی آنچنان ناامید شده بودم که تصمیم گرفتم ازهمه چیز دل بکنم...از

شغلم از همسرم از فرزندم و حتی از زندگی ام.پس به جنگل زدم تا

برای آخرین بار مکالمه ای با خالق هستی داشته باشم در وسط جنگل

سرم رابه  سوی آسمان بلند کردم و فریاد زدم:

پروردگارا آیا میتوانی  به من انگیزه ای برای ادامه زندگی بدهی؟

خسته شده ام و دیگر توان  ادامه راه را ندارم.

 

صدایی در گوشم زنگ زد:خوب به اطرافت نگاه کن آیا آن سرخس و خیزران

را میبینی؟

نگاهی به اطرافم انداختم و گفتم : بله.

از هنگامی که بذر سرخس و خیزران را کاشتم حسابی مراقب آنان بودم

 به آنها نور و آب میدادم. سرخس خیلی زود دل از زمین بیرون آورد و رشد

 کردطولی نکشید که برگهای زیبای آن زینت بخش زمین شدند.

 با این حال از بذر خیزران چیزی رشد نکرد  ولی من از خیزران  قطع امید

نکردم.

در سال دوم سرخس بیشتر رشد کرد و شاداب تر شد ولی باز هم خیزران

جوانه نزد. ولی من از خیزران قطع امید نکردم.

در سال سوم  باز هم خیزران جوانه نزد و من قطع امید نکردم.

سال چهارم نیز به همین شکل سپری شد و من قطع امید نکردم.

در سال پنجم جوانه کوچکی از خیزران از دل زمین بیرون زد اگر چه در

مقایسه با سرخس به شدت کوچک بود ولی شش ماه بعدخیزران آنچنان

رشد کرد که یک سر و گردن از سرخس بلندتر شد.

پنج سال طول کشیده بود تا خیزران  ریشه دهد و آن ریشه های قوی باعث

قدرت خیزران شده بودند تا بتواند به حیاتش ادامه دهد.

فرزندم خداوند هرگز بندگان خود را  با چالشی مواجه نمی کند که نتوانند

از عهده آن برآیند. ایا میدانی در تمام این مدت که سخت در تلاش و تقلا

بودی در واقع ریشه هایت قوی میشدندو بیشتر رشد میکردند؟

همانطور که هرگز از رشد خیزران قطع امید نکردم از تو هم ناامید نشدم

پس هرگز خودرابا دیگران مقایسه نکن هدف خیزران ازهدف سرخس متفاوت

بود با این حال هردو زینت بخش جنگل هستند.

زمان رشد تو هم فرا خواهد رسیدزمانیکه باید رشد کنی و به حد اعلا

برسی. متعجب پرسیدم: چقدر باید رشد کنم؟

خیزران چقدر رشد میکند؟

گفت : تا جاییکه توان داشته باشد.

بله پس تو هم تا جاییکه توان داری باید رشدکنی و به حد اعلا تکامل یابی.

آن روز با انگیزه ای قوی و دلی پر امید از جنگل باز گشتم و مدتها به آن

ندا فکر کردم.

آری خداوند هرگز از بندگان خود قطع امید نمیکند او هرگز بندگانش را

 به حال خود رها نخواهدکرد و همواره و در همه حال مراقب آنان است.

پس شما هم هرگز امید خود را از دست ندهید و با استفاده درست

از نعمات و موهبت های خداوند نهایت استفاده را از زندگی و روزهای

عمرتان به عمل آورید و تا جایی که میتوانید رشد کنید.

 

 

                                  

 

 

 وقتی بغضم شکسته شد ونفسهایم غرق شد در اندوه بی تابی

فقط سکوت بامن بود.

گاهگاهی که تنم خسته از لحظه ها به سوی تلخ ترین مرداب زندگی

کشیده میشد شبهایی که بالشم خیس از اشک شبانه و حسرت میشد

فقط سکوت با من بود.

دیری است  با درد خود هم آشیان شده ام و هنوز  سکوت بامن است.

کاش به جای عشق عاشق سکوت بودم....

 

 

 

                                   

 

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه دوم تیر 1387 ساعت 11:10 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

اولین سالگرد...

۸۶/۲/۲۳

بهار نحسی که ازآن تداعی خاطراتی زشت است.

سهم من زندگی

ولی افسوس

زندگی نارفیق ناباب است.

چشمهایم یکسال است که نیم بسته

بیقرار و بی خواب است.

مادر عزیز حاج خانم مهربان....

کاش میدونستی که چقدر برایم عزیز بودی و با این رفتن بی هنگامت

چطور من رو داغون کردی.

کاش ناباورانه نمیرفتی تا بعد از یکسال هنوز بی تو اشتیاق

یک لحظه در آغوش کشیدنت برایم آرزو نمیشد.

 

اولین سالگرد حضور بی تو - و تسلیت به دل من....

 

 

                                

 

 روزی که به دنیا آمدم در گوشم اذان خواندند

و روزی که از دنیا میروم برایم نماز می خوانند.

زندگی بسیار کوتاه است

به فاصله گفتن یک اذان تا شروع نماز.

روزی خواهم رفت و آرزوهایم را خواهم برد

تا همه بدانند که دنیا آنقدر کوچک بود که جایی برای آرزوهایم نداشت.

 

 

          

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 7:56 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

منظره آرامش

 

روزی مرد ثروتمندی جایزه ای ویژه برای هنرمندی در نظر گرفت که بتواند

به زیباترین نحو آرامش را به تصویر درآورد.

بسیاری از نقاشان داوطلب شدند و تابلوهای خودرا به نزد آوردند.

مرد ثروتمند همه تابلوهارا به دقت بررسی کرد ولی فقط از دو نقاشی

خوشش آمد.

او مجبور بود بین آن دو نقاش یکی را برگزیند و به نقاش آن جایزه بدهد.

یکی از تابلوها دریاچه ای آرام بود. در آن نقاشی دریا چه مثل یک آیینه

به نظر میرسید چون کوههایی سرسبز سر به فلک کشیده و با

ابهت اطراف دریاچه را احاطه کرده بودند. بالای دریاچه صاف و ابی به چشم

میخوردکه ابرهایی پر مانند و سفید در آن خودنمایی میکردند.

 هر کسی که این نقاشی را نگاه میکرد آنرا به عنوان بهترین

تابلویی انتخاب میکرد که آرامش را به تصویر کشیده است.

در تابلوی دیگر نیزکوههایی به چشم میخوردند ولی صخره ای لخت و

ناهموار بودند. در آسمان ابری و گرفته بالای کوهها ابرهایی سیاه و

بارانزا به چشم میخوردند و قطرات باران و رگه های آذرخش در آن

نمایان بودند. در دامنه کوهی چشمه ای جوشان نمایان بود.

به همین دلیلآن تابلو اصلا آرامش را به بیننده القا نمیکرد.

ولی وقتی مرد ثروتمند با دقت به آن نگریست پشت چشمه بوته کوچکی را

که داخل سوراخی در یک سنگ رشد میکرد.

داخل آن بوته پرنده مادر آشیانه ای ساخته ودرکمال آرامش نشسته بود.

فکر میکنید مرد ثروتمند کدام نقاشی را برگزید و به کدام نقاشی جایزه داد؟

بله نقاشی دوم را انتخاب کرد.

آیا میدانید چرا؟

به این علت که او گفت :

آرامش به این معنا نیست که در مکانی عاری از سر و صدا و مشکل زندگی

کنیم. بلکه آرامش به این معناست که در بحبوحه همه اینها باشیم و قلبمان

در آرامش باشد.

معنای واقعی آرامش چنین است.

                                                                                         

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 ساعت 6:26 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

زخم دردآور

 

پسری بسیار بداخلاق و تند مزاج بود که به وفور 

عصبانی میشد وکنترل خود را از دست میداد.

روزی پدرش یک کیسه میخ به او داد و به او گفت

که هر مرتبه عصبانی میشود و کنترل خود را از دست

میدهد باید یک میخ به داخل حصار چوبی حیاط منزل

بکوبد.

روز اول پسر جوان ۳۷ میخ به داخل حصار چوبی کوبید

چون ۳۷ مرتبه عصبانی شده بود .

ظرف چند هفته او توانست عصبانیت خود راتحت کنترل

درآوردو از این رو به تدریج تعداد میخهایی که به حصار

چوبی میکوبید کاهش یافت.

او کم کم فهمید که کنترل عصبانیتش به مراتب آسانتر

از کوبیدن میخ به حصار چوبی است.

سرانجام روزی فرا رسید که دیگر کنترل خودرا از دست

ندادو عصبانی نشد.

موضوع را به پدرش گفت و پدرش پیشنهاد داد که

به ازای هر روز که عصبانی نمیشود یک میخ از داخل

حصار چوبی بیرون بکشد.

پسر جوان به توصیه پدرش عمل کرد و روزی نزد او رفت و

اعلام کرد که دیگر هیچ میخی داخل حصار چوبی نیست

پدر دست پسرش را گرفت و همراه او به کنار حصار

چوبی رفت و گفت:

ببین نگاهی به سوراخ های داخل حصار بینداز.

این حصار دیگر هرگز مثل قبل نخواهد شد. یعنی هر

مرتبه که عصبانی میشوی و کنترل خودت را از دست

میدهی و از سر خشم حرف ناراحت کننده ای میزنی

زخمی مثل سوراخهای این حصار در قلب اطرافیانت

بوجود میاوری هر چند پس از آن پشیمان میشوی و

عذر خواهی میکنی اما اثر زخم هرگز از بین نمیرود.

به یاد داشته باش که زخم زبان به اندازه زخم جسمی

دردآور است.

همیشه حامی عزیزانت باش و آنان را با حرفها و

عصبانیت هایت نرنجان چون آنان خنده به لبهایت

مینشانند همیشه گوشی شنوا برای سخنانت دارند

و بهترینها را برایت میخواهند.

 

 

 

 

                          

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387 ساعت 8:57 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

آیا هنوز امید دارید؟

اگر بتوانید به غروب خورشید بنگرید و لبخند بزنید و زیبایی را در رنگهای

گلی کوچک پیدا کنید پس هنوز امید در قلبتان وجود دارد.

 

اگر بتوانید نشاط و سر زندگی رادر حرکت و پرواز یک پروانه پیدا کنید و اگر

لبخند یک کودک بتواند گرمای محبت را در دلتان زنده کند

پس هنوز در قلبتان امید وجود دارد.

 

اگر بتوانید دیگران را خوب ببینید و اگر نغمه قطرات باران که بر سقف

خانه تان می چکد بتواند لالایی ای برای خوابتان شود پس هنوز

امید در قلبتان وجود دارد.

 

اگر منظره رنگین کمان در دل آسمان شما را از حرکت باز دارد

و بتواند شما رابا حیرت به آسمان خیره سازد و اگر موهای

نرم یک حیوان زیر نوک انگشتتان احساس خوشایندی در دلتان

ایجاد کند پس هنوز امید در قلبتان وجود دارد.

 

اگر با خوشبینی و شوق و ذوق با افراد بر خوردکنید و اگر دیدن

آنان احساس نشاط را در دردلتان زنده کند پس هنوز امید در

قلبتان وجود دارد.

 

اگر هنوز دست دوستی بسوی دیگران دراز میکنید واگر هنوز از

دریافت یک کارت تبریک یانامه غیر منتظره غرق حیرت و شادمانی

میشوید پس هنوز امید درقلبتان وجود دارد.

 

اگر ازدیدن غم و رنج دیگران در دل احساس اندوه و ناراحتی پیدا میکنید

و اگر نگذارید یک دوستی بمیرد یا پایان آن را نپذیرید

پس هنوز امید در قلبتان وجود دارد.

 

اگر مشتاقانه به دنبال یافتن زمان یا مکانی برای تعمق و تامل باشید

واگر هنوز در هنگام تماشای فیلم های عاطفی خواهان پایانی خوش هستید

پس هنوز امید در قلبتان وجوددارد.

 

اگر بتوانید گذشته ها را مرور کنید و لبخند به چهره بنشانید و اگر در

هنگام مواجهه با اوقات سخت و دشوار هنوز به پایانی خوش

امیدوار هستید پس هنوز امید درقلبتان وجوددارد.

 

امید فوق العاده ترین بخش زندگیست. گاهی خم میشود

گاهی می چرخد و گاهی پنهان میشود ولی به ندرت میشکند.

امید وقتی که هیچ چیز با ما نمی ماند درکنارمان باقی میماند.

امید به ما دلیل و انگیزه ادامه راه و شهامت و جرات پیشروی

می دهد آنهم درزمانی که به خود نهیب میزنیم تا دست از تلاش بکشیم.

 

وقتی قلب و احساس سرخورده میشوند امیدلبخند ی به چهره

مامینشاند. وقتی چشمانمان دیگر قادر به دیدن نیست امید پاهایمان را

روی زمین قرار میدهد .

وقتی روح و روانمان در شناسایی راه زندگی دچار سردر گمی میشود

امیددلیلی برای تلاش ما میشود.

امید باید تغذیه شود و مورد تحسین قرار بگیرد چیزیست که ما را

احیا میکند. امید درتک تک ما وجود دارد و میتواند در تاریکترین

مکانها نور و روشنایی به وجود آورد.

 

پس هرگز امید را ازدست ندهید.

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه یکم اسفند 1386 ساعت 8:59 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

خدا همیشه با ماست.

شبی مردی خوابی دید.

در خواب دید که در ساحلی راه میرودوحضور خدا را

نزد خود بیش از پیش حس کرد.

او می توانست با نگاهی به آسمان صحنه هایی از

زندگی اش را ببیند.

او با هر صحنه دو رد پا را روی ماسه های ساحل

می دید یکی متعلق به خود و دیگری رد پایی که نشانگر

حضور خدا بود.

وقتی آخرین صحنه زندگی اش در برابرش نمایان

گشت او به ماسه های ساحل نگاهی انداخت

و متوجه شد که در بسیاری از مواقع در طول راه

زندگی اش فقط یک رد پا روی ماسه ها دیده

میشود.

همچنین متوجه شد که در اوقاتی فقط یک رد پا

دیده میشود که نا هموارترین و بحرانی ترین

اوقات زندگی اش محسوب می شدند.

او که به شدت غمگین شده بود از خدا  پرسید:

باریتعالی خودت فرمودی که وقتی تصمیم بگیرم

ازتو دنباله روی کنم و مطیعت باشم در تمام طول

زندگی ام همراهم خواهی بود.

ولی متوجه شده ام که در طول بدترین و بحرانی ترین

اوقات زندگی ام فقط یک رد پا وجود دارد.

نمی فهمم چرا زمانی که بیشتر از همیشه به تو نیاز داشتم

مرا به حال خود رها کردی و تنهایم گذاشتی؟

خداوند یکتا پاسخ داد :

ای بنده عزیز و ارزشمندم من به تو عشق می ورزم

و هرگز تو را به خود رها نمی کنم و تنهایت

نگذاشته ام.

درمواقعی که با رنج و دشواری زیاد دست و

پنجه نرم میکردی یعنی زمانیکه فقط یک رد پا

دیده ای من تو را روی شانه های همراهی خود

حمل می کردم.

 

          

                                                   

                                                                       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                 

نوشته شده در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 ساعت 8:58 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

تقدیم به دوستی که تنهایم نذاشت و همراهم شد.(م.م عزیز)

دوباره سینه من ماند و خنجری دیگر

چه زخم سخت و عمیقی است باوری دیگر

زدوردست فلک نرم و ساده می آمد

کسی که برد مرا تا به بستری دیگر

گشوده دست تغافل شبی غریب و ملول

به روی حافظه خسته ام دری دیگر

سری که در بر دنیا فرو نمی آمد                

گرفت و برد به دیدار دلبری دیگر

به روی میز چه وضع عجیبی می دیدم

سر بریده من بودو یک سری دیگر

ولی ندید دو چشم سر بریده دریغ:

در آسمان غزل ماه و اختری دیگر

زپای تا به سرم بی تو ای همه خوبی

جهنم است و لیکن زاخگری دیگر

                                                                                       

 

 

 

 

 

 از بد بتر اگر هست

این است

این که باشی

در چاه نا برادر تنها

زندانی زلیخا

چوب حراج خورده بازار برده ها

البته بی که یوسف باشی

 

پس بهتر است درز بگیری

این پاره پوره پیرهن

بی بو وبی خاصیت را

که چشم هیچ چشم به راهی را

روشن نمی کند!....

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه پنجم دی 1386 ساعت 8:24 توسط : آرزو

                                                                                                                                  

 

صفحه اصلي
آرشيو وبلاگ
پست الكترونيك
پيغام خصوصي

منبع کدهای وبلاگ

لوگوي وبلاگ


تو را من چشم در راهم

دختراي ناز ايروني

طراح قالب


پيوندهاي وبلاگ

تو را من چشم در راهم
eshgh امید
آرزوی آرزوها (مهدیس و آرزو )
عشقست و آتش و خون(مجید)
آمشف و آرزو
عاشق تنها (فاطمه جون)
:::اینم از کار زمونه:::
the tired farer::
جک" شعر
در زندگی زخم هایی هست.....
مطالب عشقولانه و جالب
هم نفس
رویاهایی از جنس نور* سپهر
عشق صدای فاصله هاست
عشق گمشده**مهساجون
برگریزان* چشم براه...
زمزمه های دلتنگی من
دردودل
ترانه های مصطفی جان
تلاطم عشق گل رز
عاشقانه ها
دلتنگ...
میان تاریکی تو را صدا کردم
نیلوفرجون عزیزم
صدای سایه ها
باران و احمد
سیماخانم
مدار صفر درجه
غروب دل انگیز
بذار خیال کنم هنوز ترانه هامو میشنوی
عاشق تنهابچه محل امام رضا(ع)
بروبچ مشاوره: پوریا
ناگفته هایی برای تو
صحبتهاي خودموني
بنام آنكه عشق را آفريد
...همش تقديم به 2نفر...
گيتاريخ زده......من.
کدبانوی دیجیتالی
بچه مثبت


آرشيو وبلاگ

مرداد 1388
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
دی 1385


آمار وبلاگ